ho daar
kaatst-ie
weer de trap af
combinatie
van stumper
stap en klettervloek
niet
ingehouden maar
op
volle kracht volumeknop tot
aan de wolkenrand
nee
de maan
dan verwacht hij ook nog medelijde stakker, suppoost van het ongelukproductiehuis van mislukking
niet met mij, niet met ons, NIET
een lijf dat geheel uit keel bestaat
met pootjes eronder altijd in de knoop
vingers die al jaren in de krimp verkrampt
niet in staat de potloodstomp recht te klemmen
punt knakt bij de eerste landingspoging
en was het maar dat, denk niet
dat er in dat hoofd iets steek houdt
het roffelt er op los in consonantenstorm
op de laatste trede, keert-ie weer om
iets vergeten, dat hoofd waarempel
zijn schrift vol vingerafdrukken
oh lieve hemel zijn kussentje om
zijn tere billen te beschermen
tegen de ribben van de stoel
trek daarmee naar de oorlog
dat wordt
lachen en huilen tegelijk