26 november 2017

poëet

denkend aan Michel Bartosik 

manke cartograaf van de stilte
proef de woorden, prevel ze
op de zucht van een onhoorbare zang
leg de letters uit zwart op wit papier
niet te sturen tekens op multispoor

stilte-spreek in mij niet bekende talen
tel de geribde sporen op de grond
mompelend in inkeer de besmette
bloedbanen waarin oude trage woorden
vermengen met eeuwen overgeërfde pijn

graaf woordfossielen op, ets
hun raamwerk op ongelijnd papier
een facsimile van verstilde tijd

zwijg in dringende zinnen
tegen slaap en donkere ogen in
tot ze vloeibaar trillen, dansen
op de breuklijn tussen nacht en nanacht

morgen, op een morgen mag vanuit de witheid
van het blad het zingen beginnen
zinderen in een veelstemmig koor
eindeloze modulaties van afwezigheid

07 oktober 2017

dichters

zie 
ze lopen rond in een met woorden volgepend pak 
de kraag van hun hemd, de das vol vastgeprikte papiertjes 
anagrammen in pseudo-tattoos op stukjes bloot gebleven vel 
en op de cirkels die de sokken omspannen als  
banen om een hemellichaam

ze tellen de toverwoorden op de vingers 
op de tenen van lichaam naar lichaam 
zoektocht naar wat niet te vinden valt 

oh ze strooien maar windwoorden in het rond 
blazen bellen balorige niemendalletjes 
verslikken zich in gespeelde en met handen onderstreepte ernst 

ze zijn waarlijk schattig 
de hoofdjes schuin, de ogen opengesperd 
ze staan stil en bewegen aldoor 

de in woorden en jenever gedrenkte mannen

25 januari 2017

Zweefkracht


waarom zou je niet op de lucht kunnen drijven
de armen wijd gespreid zoals men dat in water doet
moeiteloos moet dat gaan, een zweven zonder zweet

je moet het doen zonder een zweem van twijfel
met overgave en blind geloof
in hoe de lucht je draagt en draagkracht geeft

diepte is niets dan hoogte uit een ander perspectief
al valt geen hoogte te krijgen van de dieptes
waarin je bent afgedaald
de hemel een nog hogere afgrond

wat is vallen anders dan de versnelde film
de te snelle opeenvolging van foto’s
waarin je zalig in de lucht hangt
in die duizenden duizendsten van seconden
die een engel baren

zo is in jou een engel aangezweefd
en zweven doe je nog

stof over het uitgedroogde gras


________
Uit de bundel Engelenspoor, uitgeverij P.
Met dank aan Radio68 voor de opname

Info

Recent:
  • De audio-opname van de presentatie van Engelenspoor en een interview zijn allebei beschikbaar op Paukeslag.
  • Engelenspoor, dichtbundel, 80 p., uitgeverij P, 2017, recensie Dirk De Geest
  • Interview met Hedwig Speliers, in Deus ex Machina, 155, dec. 2015, p.70-79.
  • Op de schommel tussen vorm en vent. Over het metaforische denken van Hedwig Speliers, in Deus ex Machina, 155, dec. 2015, p. 4- 18
  • Composities, in Het liegend konijn, okt. 2015, p. 113-117, vertaald naar het Servisch, in het tijdschrift Erazmo, 2017, p. 158-160.
  • Mythe en Wetenschap. Mythische aspecten in de hedendaagse fysica,in Deus ex Machina, 146, Mythologie, pp. 106-115.
  • Interview in: Lukas De Vos, Ivo MIchiels, Poortwachter Woordwachter, 2013, pp.43-62
  • Wetten, in Poëziekrant 2, 2009.
  • Ivo Michiels: de kwadratuur van het ik, een terugblik, in Deus ex Machina, 138-139, sept.-dec. 2011, p. 12-32
  • Ivo Michiels (samenstelling), dubbelnummer Deus ex Machina, 138-139, sept.-dec. 2011.
  • Vergezucht op Antwerpen, in: Antwerpen de stad in gedichten, ed. Philip Hoorne, uitg. 521, 2003, p. 128
  • Gedichten in Deus ex Machina, 103, dec. 2002, p. 73-76
  • Galerie Wijland, Dolores Previtali, beelden & gedichten, p. 6

  • Naar mijn blog Vrolijk puin bis

  • Een overzicht van de belangrijkste publicaties vind je hier. Klik op 'Alle publicaties'.