elke dag legt hij een puzzel
een variatie op vorige en volgende
en tegelijk een eenheid op zichzelf
als eieren in een eierdoos
soms lukt het om iets uit het raadsel
te puren, uitzicht op een oplossing
tegelijk in het besef dat elk stuk van
een oplossing nieuwe vragen oproept
er is iets troostends aan die gedachte
dat er met elke stap vooruit niets
verandert aan het proces zelf
waar hij deel van uitmaakt
tegelijk schaker en zet en op
bepaalde momenten de bezetene
hij die steen drinkbaar denkt
Uit Vormen van ontbreken, een bundel in opbouw