kwijt

je kunt niet tussen de plooien 

van de tijd tasten om iets terug 

te vinden zoals je dat doet 

tussen de kussens van de sofa 

er is geen pil tegen een vermeend tekort 

dat niet in cijfers kan gevat 

geen valluik uit de werkelijkheid 

behalve wat ze dood noemen 

nu ook zijn zus verstrooid 

ze was zijn eerste juf nog voor 

hij leerde lopen en op het potje ging 

in de eerste kleuterklas zat 

hij mist haar blik die al begreep 

voor hij sprak, een vanzelfsprekende 

samenhang over uur en grens heen 

altijd aan dezelfde oever van de stroom 

op dezelfde nachtboot de zee over

____________________________

voor Chris (1936-2024), zus en zielsgenote

puzzel

elke dag legt hij een puzzel

een variatie op vorige en volgende

en tegelijk een eenheid op zichzelf

als eieren in een eierdoos

soms lukt het om iets uit het raadsel

te puren, uitzicht op een oplossing

tegelijk in het besef dat elk stuk van

een oplossing nieuwe vragen oproept

er is iets troostends aan die gedachte

dat er met elke stap vooruit niets

verandert aan het proces zelf

waar hij deel van uitmaakt 

tegelijk schaker en zet en op 

bepaalde momenten de bezetene

hij die steen drinkbaar denkt

Uit Vormen van ontbreken, een bundel in opbouw

een wereld in de hand

de honden die bij vingerknip 

onze honden waren liepen 

mee op de kam van een heuvel 

hield het pad plots op 

enkele meters lager moest het zijn 

we lieten ons zakken aan sjaals en handen 

een open plek omgeven door bouwval 

en de opengesperde muil van een grot 

kooltjes van een prehistorisch vuur 

dieper nog de glinstering van kristallen 

de jongen verkent de ruimte snel 

zoals hij het cadeaupapier van een pakje scheurt 

geschiedenis dwarrelt tussen zijn vingers 

hij is een andere tijd ingegleden 

bestudeert de resten in het vuur 

bedenkt luidop hoe de jacht hier is gevierd 

een brok kristaalsteen is de trofee 

met fiere opwinding in de rugzak verpakt 

de honden tonen de weg terug 

rukken ons mee aan onzichtbare leibanden 

de net geboren archeoloog 

rolt het woord in de mond 

plant expedities, ontdekkingen van atlantis 

nieuwe werelden in zijn kleine hand

Uit Jong hout, oud hout, een bundel in opbouw

gesprek

hij ziet schaduwhoofden 

op het gladde tafelblad

in vaste patronen die 

afbakenen als schrikdraad 

ze cirkelen om de gloeiende lont 

kijken naar de onbekende 

aan de andere zijde van verlangen 

de draad die scheidt en verbindt 

hij tikt een biljartbal 

raakt de onbedoelde snaar 

steen in slangennest 

raspklank en schrikgekras 

even valt elk geluid uit 

geritsel in tas en broekzak 

lucifer ontvlamd, zekering hersteld 

woorden die uit het regelspoor springen 

en eindigen in kortgesloten betekenis 

zij zwijgen als vermoord met ogen 

als tot de rand gevulde glazen

Uit Proeven van beweging, een bundel in opbouw

collage

scheur een blad uit een gesprek 

neem een boek, lees elke tiende pagina 

zoals je hinkstapspringend telt en denkt 

een plakboek, fotocollage, strip -- 

onder water drijven wolken onderzeese 

werelden die vervloeien en oplossen 

spiegelbeeld van een andere realiteit 

waarin of waaruit hij wakker schrikt 

met bevroren voet en ijsgekoelde hand 

bewustzijn is dat beest in jou 

dat rare streken met je speelt 

waar je tastend kant noch deel aan hebt 

ga door met het vullen van dozen 

er zijn te veel boeken in het huis 

te veel zwaartekracht voor je smalle schouders 

schrap de overtollige namen 

knip de losse draden door die trekken 

of ketenen, standbeeld, schip met kade 

de horizon schuift met elke stap 

het is zaak te blijven stappen 

letter na letter, woord na woord

Uit Dichtdrift, een bundel in opbouw